Het was opvallend rustig voor een zaterdagmiddag bij de kapper. Sinterklaas komt vandaag aan in het land, dus de mensen met kleine kinderen zitten voor de televisie of staan ergens op een kade. Wel lekker zo’n stille salon. Aangezien er bij mij steeds meer asblonde haren moeten worden gecamoufleerd zit ik een uur met folie verpakkingen in mijn haar.
‘Sinterklaas is ziek, oh jee!’
De verf is uit mijn haar gewassen en nu worden mijn krullen met een schaar getemd. Inmiddels is de zaterdagmiddag al aan zijn eindje en is de goedheiligman blijkbaar in Nederland gearriveerd. Via de spiegel zie ik een zoet klein meisje in de kappersstoel zitten. Haar moeder vertelt via haar dochtertje over het wel en wee van het Sinterklaasjournaal aan de kapster.
‘En toen kon Sinterklaas zijn staf niet vinden en pakte hij…’ Het meisje heeft meer oog voor de knippende schaar dan het verhaal van haar moeder.
‘De schemerlamp!!!’ maakt moeder dan haar eigen verhaal af.
Het meisje kijkt wat dromerig voor zich uit.
‘En nu maken alle pieten zich zorgen of de cadeautjes wel kunnen worden uitgedeeld.’
Moeder geniet enorm van haar rol als verhalenverteller, ik vraag me af of ze in de gaten heeft dat haar publiek niet heel lekker meegaat in het verhaal.
De kapster zet het hoofdje van het kindje recht en begint geconcentreerd de pony bij te knippen.
‘Nu moet je écht stilzitten,’ instrueert mama haar rustige 4-jarige dochter, ‘focussen nu!’
De kapster knipt geduldig door. Moeder raakt nu echt op dreef: ‘Want als je niet stil zit krijg je vast geen cadeautje in je schoen van Sinterklaas, want die weet álles.’
De föhn begint naast mijn oren te blazen en overstemt alle andere geluiden in de salon. Tegen de tijd dat mijn verse gekleurde en geknipte haren droog zijn staat de moeder bij de pinautomaat. Haar dochtertje drentelt wat langs de kapstoelen.
‘Bedankt en dan wens ik jullie een heel fijn weekend!’ zegt de kapster na de betaling tegen de moeder.
‘Dank je wel,’ antwoordt moeder, maar dan bedenkt ze zich en wijst naar haar dochtertje: ‘nou áls het haar lukt om in slaap te vallen vanavond met al die Sinterklaas drukte!’
De vrouw wandelt weg en ik zeg tegen mijn kapster: ‘Dit is nou precies waarom ik Luna en het Sinterklaasfeest heb geschreven.’
Ik gun het de kinderen de komende 2,5 week zo ontzettend dat ze kunnen genieten van het Sinterklaasfeest zonder stress en opgelegde drukte. Lees een boek voor (ik heb wel een tip!), maak een gezellige knutsel, zing samen een liedje en houd de rest van de tijd de gewone routines aan. Ik voorspel dat de kinderen niet tegen de tijd dat het december is achterstevoren lopen van gekkigheid en er nog steeds enorm van genieten.